Opinia Krajowej Izby Gospodarczej do projektu rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19.07.2005r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, których wprowadzanie w ściekach przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego Projekt powstał na podstawie delegacji ustawowej dla Ministra Środowiska zawartej w art. 45 a ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne (Dz. U. Nr 115 poz. 1229 z późn. zm.). Powyższa delegacja ustawowa jest błędna i skutkuje po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Środowiska bardzo poważnymi konsekwencjami formalnymi i finansowymi dla przedsiębiorców, a w konsekwencji grozi w wielu przypadkach administracyjnym ograniczeniem ich działalności gospodarczej. Wprowadzenie powyższej regulacji prawnej bez określenia stężenia granicznego zawartości podanych w załącznikach do rozporządzenia zanieczyszczeń (np. w mg/l) lub strumieni masy tych zanieczyszczeń odprowadzanych od dostawcy ścieków przemysłowych w określonym czasie (np. w g/dobę) powoduje, iż bez wyjątku każdy dostawca ścieków przemysłowych będzie zobowiązany do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do urządzeń kanalizacyjnych. W ściekach przemysłowych znajdują się bowiem zazwyczaj co najmniej takie zanieczyszczenia, jakie znajdowały się w wodzie pobranej przez tego dostawcę z sieci wodociągowej od dostawcy wody. Minister Środowiska nie uzyskał delegacji ustawowej do wprowadzenia dopuszczalnych stężeń substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego zawartych w ściekach przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych, a jedynie do podania wykazu tych substancji. Przedstawiona w projekcie rozporządzenia lista 19 substancji w wykazie nr I i 26 substancji w wykazie nr II przedstawia substancje, które występują także wprost lub w sumie substancji (np. pestycydy, THM lub WWA) w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 12 listopada 2002 r. w sprawie dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 203, poz. 1718). W powyższym rozporządzeniu stężenia tych substancji określone są na poziomie niezerowym, co oznacza, że minister Zdrowia dopuszcza obecność tych substancji w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a prawo wodne wraz z przedmiotowym rozporządzeniem Ministra Środowiska zobowiązuje każdego, kto wprowadza ścieki przemysłowe zawierające te substancje (np. czystą wodę przeznaczoną do spożycia zawierającą powyższe zanieczyszczenia) do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie tych ścieków do urządzeń kanalizacyjnych. Krajowa Izba Gospodarcza uważa, że powyższa interpretacja prowadzi do następujących wniosków: 1. praktycznie każdy przedsiębiorca wprowadzający ścieki przemysłowe do urządzeń kanalizacyjnych będzie zobowiązany do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie produkowanych przez siebie ścieków przemysłowych do tych urządzeń; 2. każdy z przedsiębiorców będzie musiał ponieść koszt administracyjny tego pozwolenia (setki a nawet tysiące złotych) oraz przygotowania operatu wodnoprawnego, który jest podstawą wydania pozwolenia (art. 132 ust. 5 prawa wodnego), 3. w art. 127 ust. 3a prawa wodnego wprowadzono ograniczenie czasokresu uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych na okres nie dłuższy niż 4 lata, co powoduje, iż powyższe koszty będą musiały być ponoszone periodycznie co 4 lata, 4. nie do oszacowania pozostaje koszt badań, jaki będą musieli ponieść przedsiębiorcy, aby spełnić warunki zawarte w pozwoleniach wodnoprawnych (koszty badań zawartych w projekcie rozporządzenia substancji są w wielu przypadkach niezwykle wysokie, badania przeprowadzają jedynie wysokowyspecjalizowane akredytowane laboratoria, a zatem generujące niezwykle poważne koszty dla przedsiębiorców, 5. ani prawo wodne, ani projekt rozporządzenia nie dają możliwości zwolnienia od uzyskiwania pozwoleń wodnoprawnych w przypadku odprowadzania ścieków nie zagrażających urządzeniom wodnym i środowisku wodnemu, 6. rozporządzenie daje pełne prawo do żądania posiadania takiego pozwolenia ze wszystkimi konsekwencjami jego nieposiadania od organów wydających takie pozwolenia (a zgodnie z art. art. 140 ust. 2 lit 5b takie pozwolenia wydaje wojewoda), jak i organów kontrolnych Inspekcji Ochrony Środowiska, 7. pozwolenia mają być uzyskane w terminie 3 lat od wejścia w życie nowelizacji ustawy prawo wodne t.j. do dnia 30 lipca 2008 r. Powoduje to konieczność wydania tysięcy pozwoleń przez wojewodów, co może spowodować ogromne trudności administracyjne (taka operacja będzie musiała być przeprowadzana co 4 lata, czyli w praktyce w systemie ciągłym), 8. jednocześnie uważamy, że powyższa sytuacja nie jest również korzystna dla posiadaczy urządzeń wodociągowo - kanalizacyjnych (np. przedsiębiorstw komunalnych), gdyż do chwili obecnej miały one możliwości ograniczenia w umowach dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w ściekach przemysłowych odprowadzanych do posiadanych przez nie urządzeń kanalizacyjnych, a po wejściu w życie rozporządzenia będą dodatkowo stronami w tysiącach postępowań administracyjnych o wydanie pozwoleń wodnoprawnych. Warszawa, 1 września 2005 r. źródło: www.kig.pl Powrót