| Krajowa Izba Gospodarcza dostrzega konieczność nowelizacji ustawy Prawo dewizowe pod kątem uzupełnienia jej przepisów dotyczących regulacji prawnych, które będą stanowiły podstawę do udzielenia zezwoleń dewizowych, na odstępowanie od procedur dotyczących kontrolowania przez uprawnione banki przepływu kapitału za granicę.
Konieczne jest wprowadzenie możliwości udzielania na podstawie ustawy Prawo dewizowe indywidualnych oraz ogólnych zezwoleń dewizowych, pozwalających na odstępowanie, w całości lub w części, od procedur określonych w art. 26 i 27 ustawy, w stosunku do przekazów lub rozliczeń dokonywanych z daną grupą krajów oraz nierezydentami z tych krajów.
Brak projektowanych zapisów w ustawie Prawo dewizowe narażał Polskę na ryzyko uznania zapisów art. 26 i 27 za sprzeczne z art. 56 TWE tj. ograniczenia w swobodzie przepływu kapitału i płatności.
Stworzenie podstawy prawnej do udzielania zezwolenia dewizowego na odstępowanie od procedur określonych art. 26 i 27 ustawy w odniesieniu do państw członkowskich UE oraz państw - Stron Umowy o EOG, wykluczy możliwość zaskarżenia art. 26 i 27 ustawy i ich niezgodność z prawem wspólnotowym.
Duża zaletą projektowanej nowelizacji jest zmiana art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy, która uściśla, dotychczas nieprecyzyjne, pojęcie krajów trzecich, obejmując pojęciem krajów trzecich wszystkie terytoria znajdujące się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza terytoriami pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej.
Zapisem projektu nowelizacji, który należy uznać za niezasadny, jest wprowadzenie nowego art. 26a ustawy Prawo dewizowe. Zgodnie z tym art. procedury określone w art. 26 ust 1 pkt 1 ustawy mogły być wykonywane przez uprawnione banki nie tylko przy dokonywaniu przez rezydentów, za ich pośrednictwem, przekazów za granicę oraz rozliczeń w kraju z nierezydentami, ale także przy dokonywaniu przez rezydentów rozliczeń w kraju w walutach obcych z innymi rezydentami.
W opinii Krajowej Izby Gospodarczej zapis art. 26a wprowadza nie uzasadnione utrudnienie obrotu dewizowego pomiędzy rezydentami.
Uważamy, ze obecny art. 9 pkt 15 ustawy Prawo dewizowe, dotyczący rozliczeń w walutach obcych pomiędzy rezydentami, jest wystarczający dla zachowania w obrocie gospodarczym zasady walutowości, wynikającej z art. 358 § 1 Kodeksu Cywilnego.
Biorąc pod uwagę, że zaproponowany art. 26a będzie dotyczyć szerokiego kręgu podmiotów dokonujących czynności w obrocie dewizowym proponujemy jego wykreślenie z projektu nowelizacji.
Z uwagi na wagę ustawy Prawo dewizowe Krajowa Izba Gospodarcza będzie uważnie śledzić dalsze losy projektowanej nowelizacji.
Warszawa, 13 kwietnia 2005 r
|