Od 1 stycznia 2004 roku podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne NIP jednocześnie ze złożeniem wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej (osoby fizyczne, które posiadają już NIP - składają zgłoszenie aktualizacyjne).
W przypadku, kiedy zgłoszenie postanowisliśmy złożyć osobiście, należy we właściwym dla siedziby firmy urzędzie skarbowym wypełnić formularz NIP-1. Reszta dokumentów sama dotrze do tego urzędu, tj.:
zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wysłane przez Urząd Gminy,
numer REGON wysłany przez Urząd Statystyczny.
Czasami urzędy skarbowe żądają umowy o prowadzenie rachunku bankowego. Jej zawarcie może nie być jednak możliwe, ponieważ jeszcze częściej bank wymaga do zawarcia umowy numeru NIP. Stawia to przedsiębiorcę w sytuacji bez wyjścia. Jednak dopóki przedsiębiorca nie prowadzi działalności, jego obrót (sprzedaż, zakupy) wynosi 0,00 złotych, a zatem nie ma on obowiązku posiadania rachunku bankowego i urząd skarbowy nie może nakładać na niego obowiązku dostarczenia umowy o prowadzenie rachunku bankowego.
Wcześniej musimy zdecydować, w jakiej formie chcemy płacić podatek dochodowy:
w formie karty podatkowej,
ryczałtu ewidencjonowanego,
na zasadach ogólnych, wypełniając księgę przychodów i rozchodów.
Podatek na zasadach ogólnych ma prawo płacić każdy, w formie karty podatkowej i ryczałtu - osoby prowadzące działalność gospodarczą w określonych branżach i rodzajach (np. handel obnośny, wynajem pokoi, usługi krawieckie). W urzędzie skarbowym musimy także zadeklarować, czy będziemy vatowcami (płatnikami podatku VAT), czy też nie.
Również przed wizytą w urzędzie skarbowym musimy podjąć decyzję, czy prowadzimy sami księgowość, czy zlecimy to jakiejś firmie. Prowadzenie księgowości samemu nie jest trudne, ale wymaga pewnej wiedzy na ten temat. Nieznajomość przepisów nie zwalnia nas od odpowiedzialności, nawet jeżeli zawini biuro rachunkowe, ponieważ dokumenty zatwierdzamy własnym podpisem.
